New York, Broadway, donderdag 23 april 1942 23-04-1942
Fantasiedas
Donderdag 23 april 1942 Vanavond met Bogert in het Park Central Hotel uitgenodigd bij kennissen van hem uit Holland. We dineerden in hun hotelkamer met meneer Weiss, gemeenteraadslid van Amsterdam, (Arpad Weiss, geb. 1875, tussen 1919 en 1937 betrokken bij enkele nogal dubieuze middenstandspartijtjes), die ons later met zijn auto Harlem – de negerwijk – liet zien. Daar bezochten we een paar zaken, wat heel interessant was. Ik heb een nieuwe hoed – die zwarte oude hoed uit Holland is me te donker – en een nieuwe fantasiedas gekocht.
Vrijdag 24 april 1942 Vandaag ben ik eindelijk eens aan boord gebleven. Ik ben anders druk uit geweest hier in New York, je komt tijd te kort. Sjoerd had me ook een paar dagen uitgenodigd maar daar heb ik jammer genoeg geen gelegenheid voor. Ik heb echter een huissleutel dus ik kan altijd terecht als ik onverwacht zou komen en ze niet thuis zijn. Gisteren heb ik een telegram naar Spalding gestuurd over veilige aankomst.
Zaterdag 25 april 1942 Vanmiddag naar Sjoerd. Ik had scheergerei bij me om daar te kunnen slapen en bonbons gekocht maar toen ik daar kwam bleek dat ze met een kennis naar Boston waren en pas na het weekend terug zouden zijn. Dus dat was een geweldige tegenvaller. Ik had er zo op gerekend tot maandagochtend 10 uur weg te kunnen blijven. Daarna ben ik maar met de subway naar Times Square gegaan, bij Broadway, het middelpunt van New York, heb daar wat gegeten en rondgewandeld en nog poeder, cream en lippenstift voor Spalding besteld (merk: Elizabeth Arden). Marie had me een briefje meegegeven en gevraagd dit mee te nemen, drie van elk; het is erg prijzig).
Wat lopen de dames hier trouwens met mooie toiletten en opgemaakte gezichten. De mensen zijn hier wel erg vrij; er wordt helemaal geen notitie van elkaar genomen. Je ziet de schreeuwendste kleuren dassen en pakken, maar dat hindert hier niet.
De oorlog in Birma gaat slecht voor de geallieerden; de Engelsen doen zeer zware luchtaanvallen op Duitsland en ook op Vlissingen met zeshonderd toestellen. Maar de Duitsers bombarderen ook weer boven Engeland. Dus de oorlog kan nog jaren duren. Ik wou dat het maar over was.
Doneer!
Donderdag 23 April 1942. Vanavond uitgenodigd in Park Central Hotel met Bogert 295 bij kennissen van hem uit Holland, o.a. Jaantje Slokke (zie bldz. 119) die wij toen bij mevrouw Bogert dat avondje op de Ceintuurbaan gezien hebben, haar zuster is hier getrouwd [1] en daar dineerden wij in hun hotelkamer (Park Central Hotel Department 1512) met haar man en ook was daar mijnheer Weiss (gemeenteraadslid van Amsterdam) die ons met zijn auto later Harlem (de negerwijk) liet zien en waar wij eenige zaken bezochten wat heel interessant was.
Het weer is ook steeds prachtig de laatste dagen, het wordt zelfs warm!
Ik heb een nieuwe hoed (die zwarte oude hoed uit Holland is mij te donker) en een nieuwe fantasiedas gekocht.
Vrijdag 24 april 1942. Vandaag ben ik eindelijk eens aan boord gebleven, ik ben anders druk uitgeweest hier in New York, je komt tijd te kort. Sjoerd had mij ook 296 eenige dagen uitgenoodigd, doch daar heb ik jammer genoeg geen gelegenheid voor; ik heb echter een huissleutel, dus ik kan altijd terecht als ik onverwacht zou komen en ze niet thuis waren. Gisteren heb ik een telegram naar Spalding gestuurd over veilige aankomst.-
Zaterdag 25 April 1942. Vanmiddag 5 uur ging ik van boord om naar Sjoerd te gaan, ik had scheergerei enz. bij mij om daar weer te kunnen slapen, bonbons gekocht, doch toen ik in huis kwam (ik had nl. vorige keer de huissleutel meegekregen voor geval er niemand thuis was) lag daar een briefje van Sjoerd, dat ze met een kennis naar Boston waren en over ’t weekend terug zouden zijn, dus dat was een geweldige tegenvaller voor mij, ik had er zóó op gerekend, en had tot Maandagochtend 10 uur weg kunnen 297 blijven. Ik ging mijn krantje zitten lezen om bij te komen, even later kwam Margie, die bij mevrouw De Leeuw gegeten had, thuis, en vertelde dat haar ouders Vrijdag al waren vertrokken, zij mòesten gaan. Dus zei ik dat ik Dinsdag of Woensdag terug zou komen. Daarna ben ik maar met de subway naar “Times Square” gegaan, bij Broadway, het middelpunt van New York, heb daar wat gegeten en rondgewandeld, en nog poeder, cream, lippenstift enz. voor Spalding besteld (merk: “Elizabeth Arden”, Marie had mij een briefje meegegeven en gevraagd dit mee te nemen, 3 van elk; het is erg prijzig). Daarna weer naar boord terug, we liggen in Hoboken een heel eind van de stad af.-
Wat loopen de dames hier anders met mooie toiletten, en opgemaakte gezichten. De 298 menschen zijn hier wel erg vrij: er wordt heelemaal geen notitie van elkaar genomen, je ziet de schreeuwendste kleuren dassen en pakken, doch dat hindert hier niet.-
De oorlog in Burma gaat ook slecht voor de geallieerden; de Engelschen doen zeer zware luchtaanvallen op Duitschland, en ook op Vlissingen met 600 toestellen, maar de Duitschers bombardeeren ook weer boven Engeland. Dus de oorlog kan nog jaren duren. Ik wou dat het maar over was.-
[1] Mijnheer en mevrouw Loeb.
