New York, Hoboken, donderdag 28 december 1944 28-12-1944
Milford Haven - New York
In gedachten bij u
Donderdag 28 december 1944 Vannacht nam de wind toe tot stormachtig uit het westnoordwesten. En het werd kouder, even boven het vriespunt. Om tien over half zeven in de ochtend liepen we op onze wacht op de eerste boei van het geveegde kanaal aan. We waren een heel stuk om de noord gezet. Om ongeveer tien uur kwam bij het Ambrose Lichtschip de loods aan boord. Het stormt nog.
Om vijf minuten voor twaalf voor anker bij het Liberty Statue, het Vrijheidsbeeld. We werden ingeklaard en meerden om tien over half drie die middag aan bij pier 1 van de Holland-Amerika Lijn in Hoboken. Vroeg naar bed, na een lekker warm bad. Het vriest.
Vrijdag 29 december 1944 We zijn begonnen met het lossen van ballast. Vanmiddag heb ik met kapitein V.d. Berkhof en eerste machinist Van der Goes de scheepsverklaring gedaan bij de Nederlandse consul. Meteen wat warm ondergoed, pyjama’s en een kleurige sjaal gekocht. Vanavond heb ik rustig bij mijn radio gezeten. Een brief van Marie ontvangen en een kerstkaart van Hilda, Sjoerd en Margie.
Zaterdag 30 december 1944 Vriezend weer, bewolkte lucht. Ballast gelost en de vriesruimen verder in orde gemaakt. Vanavond naar de radio geluisterd.
Zondag 31 december 1944 De laatste dag van dit vijfde jaar dat ik weg ben van huis. Een dag van mist en regen. We zijn vandaag begonnen met het laden van bevroren vlees voor Liverpool en verder gegaan met het lossen van de zandballast.
Ik had zo half en half gehoopt dit jaar thuis te kunnen zijn. Maar nu moeten we wachten tot 1945. In gedachten ben ik bij u. Ik hoop dat u mijn Rode Kruisberichten nog regelmatig ontvangt. U zou anders ongerust kunnen worden. We zijn allebei al heel wat ouder geworden tijdens deze gedwongen scheiding. Maar we hopen elkaar weer in gezondheid terug te mogen zien. De rest komt allemaal wel in orde. En hoe gaat het met Pieter, Corrie en de verdere familie? Heeft Pieter geen last met die nazi’s gehad? Wat zou ik graag eens bij u zijn. Moed gehouden!
Doneer!
Donderdag 28 Dec. ’44. De afgeloopen nacht nam de wind toe tot stormachtig, uit het WNW., en het werd kouder, even boven het vriespunt. Te 6.40 v.m. op onze wacht 1599 liepen wij de eerste boei van het “geveegde kanaal” aan; wij waren een heel stuk om de noord gezet. Te ± 10 uur v.m. de loods aan boord bij het Ambrose-Lichtschip. Er waait nog een storm.
Te 11.55 uur ten anker bij het “Liberty Statue”(Vrijheidsbeeld), werden ingeklaard; meerden te 14.40 aan pier 1, van de Holland-Amerika Lijn, te Hoboken. Vroeg te bed na een lekker warm bad.- Het vriest.
Vrijdag 29 Dec. ’44. Ballast begonnen te lossen. Vanmiddag met kapitein v.d. Berkhof en 1e machinist van der Goes scheepsverklaring gedaan bij Nederlandsche Consul. Meteen wat warm ondergoed, pyama’s en gekleurde halssjaal gekocht. Vanavond rustig bij mijn radio. Brief van Marie ontvangen, en Kerstkaart van Hilda en Sjoerd en Margie.
Zaterdag 30 Dec. 1944. Vriezend weer, bewolkte lucht. Ballast gelost, vriesruimen verder gereed gemaakt.- Vanavond bij mijn radio.
Zondag 31 December 1944. De laatste dag van dit vijfde jaar dat ik weg ben van huis. Een dag van mist, en regen. Zijn vandaag begonnen te laden: bevroren vleesch 1600 voor Liverpool, en verder de zandballast lossen.
Ik had zóó half en half gehoopt dit jaar thuis te kunnen zijn, doch nu moeten we wachten tot 1945. In gedachten ben ik bij U! Ik hoop dat U mijn roode kruis-berichten nu geregeld ontvangt, anders mocht U ongerust worden. Wij zijn beiden al heel wat ouder geworden gedurende deze gedwongen scheiding. Maar hopen wij elkaar in gezondheid weer te mogen zien, de rest komt alles wel in orde! En hoe gaat het met Pieter en Corrie, en de verdere familie? Heeft Pieter geen last van die Nazis gehad? Wat zou ik graag eens bij U zijn! Moed gehouden!
