Durban, donderdag 18 december 1941 18-12-1941
Fremantle - Durban
Alweer de tweede Kerstmis deze oorlog, ver van huis
Donderdag 18 december 1941 Vanmiddag om zes uur ankerden we voor de rede van Durban, wachtend op een plaats aan de kade, omdat het in de haven vol troepenschepen ligt. We hadden deze laatste dag op zee ruw weer uit het noordoosten zodat de hondenhokken aan dek stuk sloegen door stortzeeën. De honden werden in hutten en onder de bak ondergebracht.
Zondag 21 december 1941 We liggen nog steeds te wachten op een plek aan de kade. Maar het is gelukkig rustig zo: de jongste vierde loopt de hondenwacht voor me zodat ik, fijn, boerennachten kan maken. Soms bridgen we samen met de de dokter, die als passagier van Sydney naar Durban met ons mee was. Overdag loop ik vaak in mijn zwembroekje aan dek in het zonnetje om bruin te worden, wat al aardig lukt.
Je ziet hier elke dag Amerikaanse schepen binnenkomen met oorlogsmateriaal voor het Oosten. De meeste van die Amerikanen zijn nog geschilderd alsof ze neutraal waren, met vlag en naam op de zijden. Maar ze beginnen ook al grijs te schilderen want Duitsland en Italië hebben immers ook aan Amerika de oorlog verklaard. Nederlandse bommenwerpers hebben bij Borneo twee Japanse kruisers buiten gevecht gesteld. De Amerikaanse vloot heeft bij de verraderlijke Japanse aanval op Pearl Harbour heel zware verliezen geleden. Er hebben wijzigingen in het Amerikaanse vlootcommando plaats gevonden.
Woensdag 24 december 1941 Nadat de troepenschepen waren vertrokken, zijn we vandaag eindelijk aan de kade gekomen. Ik ben aardig gebrand van de zon. Gelukkig werd er vandaag maar tot vijf uur 's middags gewerkt en morgen helemaal niet vanwege Eerste Kerstdag. Zo hebben we nog een rustige tijd. De mail is vandaag gelost: 713 zakken van Australië. De Nederlandse onderzeeërs en vliegtuigen hebben nog meer successen geboekt tegen de Japanners. In Rusland gaat het goed en in Libië ook, maar in de Filipijnen en bij Malakka gaat het nog niet best.
Donderdag 25 december 1941 Vandaag alweer de tweede Kerstmis in deze oorlog, ver van huis. We kregen allemaal drie of vier Kerstpakketjes cadeau: van de Nederlanders uit Perth en de Seamen’s Mission uit Fremantle en Durban. Ik had in mijn kerstpakketten een bivakmuts, een paar blauwe wollen sokken, een ijsmutsje voor onder de stalen helm, een paar sokophouders, een zakkammetje, twee zakdoeken, drie staafjes scheerzeep, een portemonneetje, zes scheermesjes, twee Engelse boeken, een potlood, vijf pennen, sigaretten en snoep.
Hier in de haven hebben we geen blackout. Dit was wel het geval toen we nog buiten op de rede lagen; daar werden de schepen goed bewaakt door een korvet en een paar bewapende trawlers. Onder de troepenschepen die in de haven lagen, zagen we ook de oude bekenden Nieuw Amsterdam, Nieuw Zeeland en Johan de Witt: alle drie ook grijs geschilderd. In alle havens zie je kustbatterijen en andere bewapening. We hoorden vandaag op de radio de Engelse koning spreken en een paar dagen geleden onze koningin. Vandaag hoorden we via de radio dat een Hollandse onderzeeër op een mijn was gelopen en gezonken waarbij, op één na, alle opvarenden om het leven zijn gekomen. Benghasi is een Engelse handen. Op de Filipijnen gaat het slecht.
Zondag 28 december 1941 Vandaag lekker aan het strand in de surf - dat is de branding - geweest en daarna in het zonnetje in het zand bruingebrand.
Maandag 29 december 1941 Vanmiddag in een wit schillerhemd met epauletten en wit short de wal op. Mijn haar laten knippen en inkopen gedaan in mijn handkoffertje uit Calcutta vervoerd: diverse toiletartikelen, een wit overhemd, een zwarte das, een hemdje, drie kniebroekjes, een witzijden sjaal - voor bij mijn uniform en om te voorkomen dat de kraag vuil wordt - bretels, twee paar zwarte sokken, garen, drie stijve witte boorden, een paar lage zwarte schoenen en een nieuw polshorloge van vijf pound - f. 38.00 - omdat mijn oude in Liverpool gekochte horloge slecht begon te lopen. En ik moet er toch netjes uit zien als ik weer in Spalding ga logeren. Als we nu maar niet getorpedeerd of gebombardeerd worden met al die nieuwe boel aan boord. Minister Churchill beschreef 1942 als nog een hard jaar, maar in 1943 zouden de democratische landen de overhand beginnen te krijgen.
Woensdag 31 december 1941 De laatste dag alweer van het Oude Jaar en we gaan het Nieuwe Jaar hoopvoller tegemoet dan een jaar geleden.
We waren om vier uur vanmiddag klaar met laden en verstoomden toen naar de oliepier, waar we om vijf uur meerden en meteen begonnen met het laden van honderd ton stookolie. Maar we blijven hier tot morgenochtend tien uur liggen met het oog op Nieuwjaar.
Gisteren heb ik nog veel postzegels voor mijn en uw verzameling gekocht, een sigarettenaansteker met een nieuwe antenne en isolatoren, stijfsel en Lux.
Doneer!
Donderdag 18 Dec. ’41. Vanmiddag de ± 6 uur n.m. ankerden wij ter reede van Durban, wachtend op plaats aan de kade, daar het vol troepenschepen in de haven ligt. We hadden deze laatste dag op zee ruw weer uit het NO., zoodat de hondehokken [1] aan dek stuksloegen door stortzeeën; de honden werden in hutten en onder de bak ondergebracht.-
201 Zondag 21 Dec. ’41. Wij liggen nog steeds te wachten op plaats aan de kade. Maar het is gelukkig rustig zoo: de jongste 4e loopt de hondenwacht voor mij, zoodat ik fijn “boerennachten” kan maken: soms bridgen wij met de dokter samen (deze dokter was mee als passagier van Sydney naar Durban). Overdag loop ik vaak in mijn zwembroekje aan dek, in het zonnetje, om bruin te worden, wat al aardig gelukt.-
Je ziet hier elke dag Amerikaansche schepen binnenkomen met oorlogsmateriaal voor het Oosten. De meeste van die Amerikanen zijn nog geschilderd alsof ze neutraal waren, met vlag en naam op de zijden, maar ze beginnen ook al grijs te schilderen, want Duitschland en Italië hebben immers ook Amerika de oorlog verklaard [2].- Nederlandsche bommenwerpers hebben bij Borneo 2 Japansche kruisers buiten gevecht gesteld.- De Amerikaansche vloot had bij de verraderlijke Japansche aanval 202 op Pearl Harbour zeer zware verliezen geleden. Verandering in het Amerikaansche vlootcommando heeft plaats gehad.-
Woensdag 24 Dec. ’41. Vanochtend zijn we eindelijk aan de kade gekomen [3], toen de troepenschepen vertrokken waren. Ik ben aardig gebrand van de zon! Gelukkig werd er vandaag slechts tot 5 uur n.m. gewerkt, en morgen heelemaal niet (1e Kerstdag) zoodat we een rustig tijdje nog hebben! De mail is vandaag gelost (713 zakken, van Australië). De Nederlandsche onderzeeërs en vliegtuigen hebben nog meerdere successen geboekt tegen de Japanners. In Rusland gaat het best, in Libië ook, doch in de Philippijnen en bij Malakka gaat het nog niet best.-
Donderdag 25 Dec. ’41. Vandaag alweer de 2e Kerstmis in deze oorlog, ver van huis. We kregen allen 3 of 4 Kerstpaketjes als cadeau, van de Nederlanders uit Perth, en de 203 Seamen’s Mission uit Fremantle en Durban. Hier in de haven hebben we geen black-out; dit was wel het geval toen we nog op de reede lagen buiten, daar werden de schepen goed bewaakt door een korvet en eenige gewapende trawlers. Bij de troepenschepen die waren, zagen wij ook de oude bekenden “Nieuw-Amsterdam”, “Nieuw-Zeeland” en Johan de Witt” [4], alle ook grijs geschilderd. In alle havens zie je kustbatterijen enz.-
We hoorden vandaag in de radio de Engelsche koning spreken, en eenige dagen geleden onze Koningin.- Ik had in mijn Kerstpaketten o.a. 1 bivakmuts, 1 pr. blauw wollen sokken, een ijsmutsje voor onder de stalen helm te dragen, 1 pr. sokkehouders, 1 zakkammetje, 2 zakdoeken, 3 staafjes scheerzeep, 1 portemonnaietje, 6 204 scheermesjes, 2 Engelsche boeken, 1 potlood, 5 pennen, cigaretten en snoep.-
Vandaag vertelde de radio, dat een Hollandsche onderzeeër op een mijn gelopen en gezonken was, waarbij alle opvarenden, op één na, om het leven zijn gekomen. Benghasi is een Engelsche handen. Op de Philippijnen gaat het slecht.
Zondag 28 Dec. ’41. Vandaag lekker aan het strand in de surf (= branding) geweest, daarna in het zonnetje in het zand bruingebrand.
Maandag 29 Dec. ’41. Vanmiddag in wit Schillerhemd met epauletten, en wit short de wal op, haar laten knippen, en inkoopen gedaan in mijn handkoffertje uit Calcutta: diverse toiletartikelen, 1 wit overhemd, 1 zwarte das, 1 hemdje, 3 kniebroekjes, 1 witzijden sjaal (om bij mijn uniform te dragen, dat de kraag niet vuil wordt), bretels, 2 paar zwarte sokken, garen, 3 stijve witte boorden, 1 paar lage zwarte schoenen, en een 205 nieuw polshorloge van 5 pound (f. 38.00) omdat mijn oude in Liverpool gekochte (zie bldz. 51) slecht begon te loopen, en ik moet toch netjes er uit zien als ik weer te Spalding logeeren moet. Als we nu maar niet getorpedeerd of gebombardeerd worden met al die nieuwe boel aan boord. Minister Churchill had het over 1942 als nog een hard jaar, maar in 1943 zouden de democratische landen de overhand beginnen te krijgen.
Woensdag 31 December 1941. De laatste dag alweer van het oude jaar, en wij gaan het Nieuwe Jaar hoopvoller tegemoet dan 1 jaar geleden.
We waren 4 uur n.m. gereed met laden en verstoomden toen naar de oliepier, alwaar te 5 uur n.m. gemeerd en meteen 100 ton stookolie geladen. [5] Wij blijven echter tot morgenochtend 10 uur liggen m.h.o. op Nieuwjaar. Gisteren heb ik nog veel postzegels voor mij en Uw 206 verzameling gekocht, en een cigaretten-aansteker, met een nieuwe antenne en isolatoren ervoor, en stijfsel en Lux.
[1] Van de hazewindhonden uit Sidney (zie bl. 173).- Er was ook een Iersche dokter als passagier aan boord.
[2] Bl. 197.
[3] Heb toen meteen een Kerst-en Nieuwjaarstelegram naar Spalding gezonden.-
[4] Zie bldz. 62 en 122.
[5] De “Bodegraven” van de KNSM lag daar ook (blz. 773).
