East London, donderdag 1 januari 1942 01-01-1942
Durban - East London
Oliebollen
Donderdag 1 januari 1942 Vanochtend om half elf van Durban vertrokken. Ik heb Oud en Nieuw zonder drukte doorgebracht: wat kleren gewassen en gestreken. We hadden gisteravond oliebollen.
Vrijdag 2 januari 1942 Om twaalf uur 's middags in East London gearriveerd. Het was af en toe dik van regen. De haven is feitelijk een lang breed kanaal met pieren, in zee uitgebouwd. East London is een stille stad met veel strandhotels en brede geasfalteerde straten. Ik zag hier tot mijn grote vreugde nog een oude kennis terug uit Walvisbaai, van zeven jaar geleden toen we daar met de Eemland wegens machineschade negen dagen zijn geweest. Die kennis was de heer Cherry, een douanebeambte die de boel kwam verzegelen. We herkenden elkaar eerst niet maar toen ik vroeg of hij een zekere Cherry kende, bleek hij dat zelf te zijn. Hij was wel veel verouderd. Ik werd uitgenodigd ’s avonds bij hem thuis te komen, waar ik zijn vrouw weer sprak en zijn dochter Daphne, die met een Hollander uit Johannesburg was getrouwd en een kindje van twee jaar en zeven maanden had. Die Hollandse schoonzoon was er ook dus konden we Hollands praten. Ik had een lekker witbrood meegenomen omdat ze hier door de oorlog alleen bruinbrood eten.
Zaterdag 3 januari 1942 Vanmiddag om twee uur waren we klaar met het laden van balen wol en droge huiden voor Engeland en het lossen van stukgoed van Durban. Veel regen vandaag. Om half vijf vanmiddag vertrokken we uit East London. Op zee aanvankelijk ruw weer, zodat we heel zwaar slingerden.
Doneer!
Donderdag 1 Januari 1942. Vanochtend te 10.30 van Durban vertrokken. Heb oud & nieuw zonder drukte gepasseerd: heb wat kleeren gewasschen en gestreken.- Hadden gisteravond oliebollen.
Vrijdag 2 Januari 1942. Te 12 uur MD. te East London gearriveerd. Het was avond toe dik van regen. De haven is feitelijk een lang breed kanaal, met pieren in zee uitgebouwd. Ik zag hier tot mijn groote vreugde nog een oude kennis terug uit Walvisbaai, van ± 7 jaar geleden, toen wij daar met de “Eemland” wegens machineschade 9 dagen geweest zijn. Die kennis was de heer Cherry, een douanebeambte die de boel kwam verzegelen, wij herkenden elkander eerst niet, maar 207 toen ik vroeg of hij een zekere Cherry kende, bleek hij dat zelf te zijn. Hij was wel veel verouderd. Ik werd uitgenoodigd ’s avonds bij hem thuis te komen, waar ik zijn vrouw weer sprak, en zijn dochter Daphne, die met een Hollander uit Johannesburg getrouwd was, en een kindje van 2 jaar en 7 maanden had. Toen wij te Walvisbaai lagen, heb ik met Paulus (die toen 3e stuurman was) samen hem ook nog daar thuis bezocht. Wij hebben veel oude herinneringen opgehaald en hij reed mij ’s avonds met zijn auto door de stad en langs het strand.
East London is een stille stad, met veel strandhotels en breede geasfalteerde straten. Hij had de foto’s niet ontvangen, die ik hem toen gezonden had, dus zal ik die hem sturen, als ik weer thuis ben, zijn adres is: N.(orman) V.(ictor) Cherry, H.M. Customs, East London. Dus die 208 hoop ik dan op de sturen als het weer vrede is.- (In Durban spraken wij ook nog een oude elektriciën van de passagierschepen, Haafie, die bij de Rotterdamsche Lloyd op de “Sibajak” voer; hij kwam bij ons aan boord kijken). Die Hollandsche schoonzoon was er ook, dus konden wij Hollandsch praten. Ik had nog een lekker wittebrood voor mr. Cherry meegenomen, daar ze hierdoor de oorlog alleen bruinbrood eten. Hij bracht mij met de auto naar huis en weer terug naar boord.
Zaterdag 3 Januari 1942. Vanmiddag te 2 uur gereed met laden van balen wol en droge huiden voor Engeland, en het lossen van eenig stukgoed van Durban. Veel regen vandaag. Mr. Cherry kwam afscheid nemen, en ik heb met een Hollander hier nog wat postzegels geruild. Te 4.30 n.m. vertrokken wij uit East London. Op zee aanvankelijk ruw weer, zoodat wij zeer zwaar slingerden.
