Kaapstad, zaterdag 10 januari 1942 10-01-1942
Port Elizabeth - Kaapstad
Via Cook of Rode Kruis
Zaterdag 10 januari 1942 Vannacht was het dikke mist en vanochtend ook nog, dus de bel luiden omdat we voor anker liggen. We gaan niet over Trinidad en Halifax zoals we eerst dachten, maar over Freetown – een route voor schepen die minder dan 11 mijl lopen – omdat we de 250 ton provisie, zoals groenten, melk en worst in blik, die we in Sydney en Melbourne geladen hadden voor Kaapstad, zelf naar Freetown moeten brengen.
Vandaag vertelde de radio over een Hollandse vrachtboot die in de Javazee door een Japanse onderzeeër tot zinken gebracht was. De bemanning ging in de boten doch werd door de Japannezen beschoten. Een boot werd door de onderzeeër geramd en daarna werd op de mensen in het water geschoten. Drie ervan wisten op de onderzeeër te klimmen, doch werden weer in het water geduwd. Daarna voor de onderzeeër weg. De drie man wisten een andere reddingsboot te vinden en waren de enige drie overlevenden.
We horen hier een veel Louis Davids-liedjes door de radio. Vanmiddag was het mooi zonnig, zodat we konden zonnebaden. Deze rustige dagen op de rede gebruik ik om veel administratie te doen.
Zondag 11 januari 1942 Vandaag een mooie zonnige dag, en ik heb maar een beetje geluierd en gelezen en in het zonnetje gelegen, want straks als we aan de kade komen, is het weer dag en nacht lossen en laden, en daarna gaan we de gevaarlijke Atlantische Oceaan op.
We zagen hier nog twee Engelse hulpkruisers.
Maandag 12 januari 1942 Sinds Noord-Amerika in de oorlog is, heb ik geen brieven meer over New York kunnen sturen, dus zult u maandenlang wel niets meer van me horen. In Engeland zal ik het nog eens via Cook of via het Rode Kruis proberen. Ik vrees dat u erg ongerust zult zijn. Maar we zullen die moffen wel krijgen. Onze overwinning is zeker, maar duurt alleen nog zo lang. De Hollandse radio vertelde vandaag dat de Hollandse vrouwen in de munitiefabrieken moeten werken. We zeiden nog onder elkaar toen we de Zaanland in Fremantle spraken: die boffen dat ze naar Singapore gaan en niet naar Engeland door het gevaarlijke gebied. Maar nu is de reis naar Singapore ook gevaarlijk geworden sinds Japan daar vecht. Wat zijn die zonsondergangen hier soms mooi in de baai, die bergen en pieken lijken dan wel een sprookjesland, het is dan haast niet in te denken dat het oorlog is. Wat zou ik dolgraag eens thuis, werkelijk thuis zijn! Laten we hopen elkander gezond en wel terug te mogen zien Dan zijn we erg dankbaar! De Japanneezen zijn ons Indië binnengevallen: Menado en Tarakan.
Dinsdag 13 januari 1942 Verstoomden eindelijk om 8 uur naar de kade. Losten maar tot 22 uur daar de loodsen hier nog bijna vol zijn. De derde stuurman werd vandaag 28 jaar, dus dat was feest.
Oorlogsnieuws Tarakan is gevallen. Negen onder de voet gelopen landen hebben vanmiddag in ’t St. James-Paleis te Londen een belofte gedaan dat alle oorlogsmisdadigers berecht en gestraft zullen worden (België, Tsjecho-Slowakije, de Vrije Fransen, Griekenland, Luxemburg, Nederland, Noorwegen, Polen en Joegoslavië).
Doneer!
Zaterdag 10 Januari 1941. Vannacht was het dikke mist, en vanochtend ook nog, dus de bel luiden daar wij ten anker liggen.- We gaan niet over Trinidad en Halifax zooals wij eerst dachten (voor schepen die meer dan 11 mijl loopen) doch over het Freetown (schepen minder dan 11 mijl) omdat wij de 250 ton provisie (groenten, melk en worst in blik) die wij te Sydney en Melbourne geladen hadden voor Kaapstad, zelf naar Freetown moeten brengen.-
Vandaag vertelde de radio over een Hollandsche vrachtboot die in de Java-zee door een Japansche onderzeeër tot zinken gebracht was. De bemanning ging in de boten 218 doch werd door de Japanneezen beschoten. De boot werd door de onderzeeër geramd, en daarna werd op de menschen in het water geschoten. Drie ervan wisten op de onderzeeër te klimmen, doch werden weer in het water geduwd. Daarna voor de onderzeeër weg. De drie man wisten een andere reddingsboot te vinden en waren de eenige 3 overlevenden.-
Wij hooren hier een veel Louis Davidsliedjes door de radio- Vanmiddag was het mooi zonnig weertje, zoodat wij konden zonnebaden.- Deze rustige dagen op de reede gebruik ik om veel administratie te doen.-
Zondag 11 Januari 1942. Vandaag een mooie zonnige dag, en ik heb maar een beetje geluierd en gelezen en in het zonnetje gelegen, want straks als wij aan de kade komen, is het weer dag en nacht lossen en laden, en daarna gaan wij de gevaarlijke Atlantische Oceaan in.
Wij zagen hier nog twee Engelsche hulpkruisers.
219 Maandag 12 Januari 1942. Vanochtend wat administratie gedaan, vanmiddag in het zonnetje gelegen en gewandeld, daarna een bad genomen, en nu weer eens met U praten. Sinds Noord-Amerika in de oorlog is, heb ik geen brieven meer over New York kunnen sturen, dus zult U maandenlang wel niets meer van mij horen. In Engeland zal ik het nog eens via Cook of via het Roode Kruis probeeren. Ik vrees dat U erg ongerust zult zijn. Maar wij zullen die Moffen wel krijgen, onze overwinning is zeker, maar duurt alleen nog zoo lang. De Hollandsche radio vertelde vandaag dat de Hollandsche vrouwen in de munitiefabrieken moeten werken.-
We zeiden nog onder elkaar toen wij de “Zaanland” in Fremantle spraken (bldz. 186): 220 “die boffen, dat zij naar Singapore gaan, en niet naar Engeland door het gevaarlijke gebied”; maar nu is de reis naar Singapore ook gevaarlijk geworden sinds Japan daar vecht.-
Wat zijn die zonsondergangen hier soms mooi in de baai, die bergen en pieken lijken dan wel een sprookjesland, het is dan haast niet in te denken dat het oorlog is.- Wat zou ik dolgraag eens thuis, werkelijk thuis zijn! Laten wij hopen elkander gezond en wel terug te mogen zien- Dan zijn wij erg dankbaar!-
De Japanneezen zijn ons Indië binnengevallen: Menado en Tarakan.-
Dinsdag 13 Januari 1942. Verstoomden eindelijk te 8u v.m. naar de kade. Losten maar tot 10u n.m. daar de loodsen hier nog bijna vol zijn. De 3e stuurman A. Bogert werd 221 vandaag 28 jaar, dus dat was feest. Tarakan is gevallen!
Negen onder de voet geloopen landen hebben vanmiddag in ’t St. James-Paleis te Londen een belofte gedaan dat alle oorlogsmisdadigers berecht en gestraft zullen worden (België, Czechoslowakije, de Vrije Franschen, Griekenland, Luxemburg, Nederland, Noorwegen, Polen en Joegoslavië).-
[1] Zie bl. 256.
