Op de Tafelberg

Donderdag 15 Januari 1942. Vanmiddag had ik een vrije middag, daar ik vanavond de wacht heb. Ik ben toen op de Tafelberg geweest. Eerst in het Seamen’s Institute bij de dok-uitgang een vrijkaart gehaald voor de gemeentebussen (gealliëerde zeelui hebben vrij vervoer vanwege de gemeente) een kaart recht gevende op vervoer per kabelbaan voor half geld (d.i. 3 shillings), juist als soldaten in uniform vervoer hebben. Daarna 222 in St. George’s Street op trollybus A3 gestapt, die naar Kloof Nek ging, en daarna overgestapt op een particuliere bus die van Kloof Nek naar het onderste station van de kabelbaan ging. Daar een kaartje gekocht en in het wagonnetje gestapt dat aan de kabel hing, en plaats biedt voor ± 20 personen. De tocht naar boven duurde 7’ en halverwege kwamen wij het andere wagonnetje tegen, dat aan een andere kabel naar beneden ging. Leuk, zooals je die Tafelberg als het ware naar je toe zag komen, en de wegen en auto’s heel klein beneden (Zoo hebben wij samen in gelukkiger dagen vanuit een vliegtuig Amsterdam bekeken!).

Boven uitgestapt, en in dit bovenste station kon je postkaarten en snuisterijen van de Tafelberg koopen [1] Ik heb een paar lepeltjes, een briefopener, een bridgeblokboekje, en wat foto’s en 223 ansichten gekocht, dan kan ik ook in Spalding wat cadeau geven. Ook heb ik mijn naam in het bezoekers-boek geschreven: “15-1-1942, W. Slooten, uit Amsterdam”. Het was een glasheldere dag, en geen wolken over de Tafelberg zooals vaak het geval is. In de verte zag ik duidelijk de haven, met zijn pieren, de baai met veel schepen voor anker; de “Salland” kon ik goed onderscheiden aan de kade, daar ik natuurlijk precies wist waar de boot lag.

Ook de Atlantische Oceaan was goed te zien, vervagend in de nevelen verderop; en ook de branding op de kust; in de verte in de laagte aan een vlakke kust was de vuurtoren van Slangkop-Point goed te zien, terwijl daar verder naar het Zuiden de bergen naar Kaap de Goede Hoop liepen. En in het 224 Zuid-Oosten was de False-Bay te zien. De oceaan was mooi zachtblauw, en leek zoo vlak als een spiegel. Er was dan ook niet veel wind, want als er onverwachts veel wind zou komen, kan de kabelbaan niet meer werken, en worden de bezoekers die boven zijn geälarmeerd om zoo gauw mogelijk nog af te kunnen dalen.

Ik heb een ansicht naar mezelf gepost, daar komt dan een poststempel van “Table Mountain” op. Het is verboden wilde bloemen hier te plukken. Ik maakte hier nog kennis met 2 Nederlandsche soldaten, ze hadden de Nederlandsche Leeuw met de letters “Nederland” bovenaan op hun linkermouw, en moesten spoedig per “Johan van Oldenbarnevelt” naar Engeland vertrekken. Zij waren niet bang tegen de Duitschers te moeten vechten, doch zagen erg op tegen de zeereis, en vroegen van allerlei hierover; ik heb ze wat gerustgesteld en gezegd dat ik er ook al verscheidene keeren veilig door 225 was gekomen. Er was nog een keurig ingerichte tearoom ook, waar ik een kopje thee gedronken heb. Nog wat rondgewandeld en daarna weer per kabelbaan enz. terug naar boord.

Ik weet niet wat ik het mooiste vind, het gezicht te Rio de Janeiro van bovenaf, of te Kaapstad. De stad zelf was ook duidelijk te onderscheiden: de hooge gebouwen van het centrum, en de daaromheen uitgebreide buitenwijken-

Men zegt: als de wolken over de bovenkant van de Tafelberg kruipen, dat er een “tafelkleed” op ligt, en dit is een teeken dat er een harde Zuidenwind komt; dit merkten wij trouwens de laatste dag op de reede. En vreemd is dat wij hier aan de kade liggend geen “black-out” (= verduistering) hebben; op de reede was dit wel het 226 geval. Kon U maar eens al die uitstapjes van mij meemaken! Dat zou gezellig zijn, zoo samen. Maar ik geloof stellig dat wij elkaar terug zullen zien!-

Hier in de Unie van Zuid-Afrika komt nu ook per 1 Februari benzinerantsoeneering voor auto’s, nl. 400 mijlen per maand. In Australië was dit al veel eerder en veel strenger het geval.-

[1]   Zie bl. 256.