Mount Pocono en Lake Naomi

Zondag 3 Mei 1942. Vanochtend 8 uur gingen wij weer verder, met Hilda aan het stuur. Het was eerst wat nevelig, maar algauw kreeg de zon meer kracht en hadden wij mooi zonnig weer, alleen verderop in de bergen eenige regen. In een klein plaatsje 306 waarvan ik de naam vergeten ben, hebben wij gezellig ontbeten, o.a. grape fruit en spiegeleieren met spek. Toen weer verder naar Mount Pocono, en bij het Naomi-meer naar Lutherland, waar het (nu verlaten) kamp was waar Margie de afgeloopen zomer geweest was. [1] Er was daar ook een goede zwemgelegenheid, en stallen voor paardrijden. In het huisje waar Margie gewoond had zagen wij haar naam nog op de muur geschreven. Daarna gingen wij weer verder en namen een andere weg terug door de bergen, langs White Haven, Freeland, en Hazleton. Even voorbij White Haven hebben wij nog eenige foto’s van ons groepje gemaakt. Wij waren nu in de kolenvelden, die zoo maar aan de oppervlakte kwamen. Onderweg een appel en 307 chocolade gesnoept. Zoo kwamen wij langs groote cement-fabrieken, langs Nazareth, bij Phillipsburg weer de Delaware-rivier over, en toen langs onze oude route 22 weer terug. Te 4u n.m. hebben we in een groote gezellige “diner” (ik meen bij Plainfield) eend gegeten, en toen over de skyway, door de tunnel en over de Manhattan-brug naar huis terug, alwaar wij 8.20 avonds waren. In het “Indian Trail restaurant” tusschen Phillipsburg en Plainfield hadden wij wat aardbeienijs gebruikt, er was daar een soort kermis, met draaimolen en spelen.

- ’s Avonds thuis nog een kop koffie gehad, waarna mijnheer de Vries heenging en wij te 10u gingen slapen. Mijnheer de Vries en ik hebben om de beurt het eten betaald, het was al aardig genoeg van Sjoerd dat die de “gasoline” (= benzine) betaalde. 308 Het was een reuze-leuke dag geweest waarvoor wij hun echt dankbaar zijn.

Maandag 4 Mei 1942. vanochtend na een flinke “boerennacht” te 7u opgestaan, en na het ontbijt te 8u met de auto allen weg, Sjoerd, Hilda, Margie met Teddie. Margie is al helemaal ver-Amerikaanscht, wat is zij erg groot geworden. (Ik heb mij gisteren nog laten wegen: 170 lbs [2], dat is ± 77,3 Kilo, Sjoerd was ± 165 lb, mijnheer de Vries 196 lb). Zoo brachten zij mij naar boord, alwaar ik te 9 uur was. De huissleutel heb ik Sjoerd weer teruggegeven. Wat is het de laatste dagen heet geworden, wij waren in ons overhemd gisteren in de auto.

Mijn gerepareerde horloge is stuk alweer, ik heb het teruggegeven tot na volgende reis.

[1] Zijn daar in Juni ’42 weer geweest; Hilda en ik hebben toen Margie naar het meisjeskamp gebracht (zie bldz. 433).-
[2] Zie 8 Augustus 1942.