Halifax, vrijdag 8 mei 1942 08-05-1942
New York - Halifax
Make-up van Elizabeth Arden
Vrijdag 8 mei 1942 Vandaag veel mist, het was echt guur, met oostnoordoostelijke wind. Op de hondenwacht bleken we een heel stuk om de noord geraakt te zijn door stroom of onbekende deviatie. We hebben al een tijd geen zon gezien, dus geen kompasfout kunnen bepalen. En dat met al die ijzerlading aan boord en de demagnetiseringskabel erbij. Maar onze radio-richtingzoeker was een grote hulp, hoewel die voor grotere afstanden slecht peilen kon. Waarschijnlijk door vocht, want alles was kletsnat. Het lekte ook in de radiohut.
Na Black Rock (een lage, van boven vlakke rots die vijf voet boven hoogwater uitsteekt; je ziet de branding erbij, het leek wel een duikboot) gingen we recht op het Sambro-vuurschip aan. Als eerste was het eiland Sambro te zien met zijn hoge toren, op een schip lijkend.
Van het Sambro Vuurschip stoomden we langs geheime boeien naar binnen, kregen de loods aan boord (de binnenloods vanaf New York hadden we ook nog aan boord ter assistentie langs deze rotsachtige kust met mist en sneeuwstormen). Daarna het onderzoekingsvaartuig en de dokter en we voeren verder langs de stad de zeearm in (het is een soort fjord en biedt een Noors schouwspel met zijn kleurige huisjes, kades en schepen). We ankerden om 20 uur in de binnenbaai die door hoog land en bossen omringd is. Er is hier geen blackout. Je ligt hier voor anker in diep water, zodat ik eerst langzaam vijftien vadem ketting te water moest laten vieren voor het anker te laten vallen in de Halifax-baai.
Er was gisteren net een langzaam konvooi vertrokken, dus liggen we hier nog wel een paar dagen. Eigenaardig dat we van Cape Cod tot Halifax geen vliegtuig of oorlogsschip gezien hebben, terwijl er hier wel veertig korvetten, destroyers en gewapende trawlers aan de kade liggen. Waarom patrouilleren die niet buiten? Immers, hier dicht onder de kust werden ook schepen getorpedeerd.
Halifax is wel vlug gegroeid: een nieuw drijvend droogdok waar al een jager in stond, er waren juist twee nieuwe werven in gebruik genomen en er staan verscheidene nieuwe gebouwen en woningen. Het weer is hier natuurlijk veel slechter dan bij New York. Van de zomer moet het hier echter mooi zijn, en ook in de herfst met zijn mooie tinten. Wist u maar wat ik allemaal meemaak; die onzekerheid lijkt me verschrikkelijk voor u!
Oorlogsnieuws Er is een grote zeeslag, de grootste van deze oorlog. Hij woedt van Australië tot de Solomon Eilanden. De Amerikanen en de Japanners beweren slagschepen, aircraftcarriers en vele andere schepen van elkaar vernietigd te hebben. De slag woedt al vanaf vorige week woensdag.
Zaterdag 9 mei 1942 Vandaag een lekker rustige dag gehad met mooi kalm weer in deze rustigebaai. Vanochtend hebben we alle vier de boten te water gelaten, de motorboot geprobeerd en geroeid. Ik heb rustig mijn boekhouding bijgehouden en wat kleren gerepareerd.
In New York heb ik wat eten gekocht voor Spalding: boter, spek, kaas, chocolade, krenten, rozijnen, zalm en citroenen. Allemaal boel die in Engeland schaars is of niet te krijgen. Ook heb ik weer zijden kousen meegenomen voor Marie en een bestelling poeder, crème en lippenstift. Ook heb ik nog haarspelden gekocht.
Doneer!
Er was juist gisteren een langzaam convooi vertrokken, dus liggen wij hier nog wel eenige dagen; ofschoon er nu al weer ± 30 schepen in de baai lagen te wachten. [1] Eigenaardig dat wij van Cape Cod tot Halifax géén vliegtuig of oorlogschip gezien hebben, terwijl er hier wel ± 40 korvetten, destroyers, gewapende trawlers enz. aan de kade lagen. Waarom patrouilleeren die niet buiten? Immers: hier dicht onder de kust werden ook schepen getorpederrd.
Maar Halifax zelf is wel vlug gegroeid: een nieuw drijvend droogdok waar al een jager in stond, 2 pas nieuwe werven waren juist begonnen, en verscheidene nieuwe gebouwen en woningen staan hier. De boomen waren nog lang zoo groen niet hier als ik het op mijn tocht door Pennsylvanië zag (bldz. 303-307) waar de appelboomen reeds in volle 314 bloei stonden, alsook de seringen. Het weer is hier natuurlijk veel barrer dan bij New York. De zomer moet hier echter mooi zijn, alsook de herfst met zijn mooie herfsttinten. Wist U dit allemaal maar hetgeen ik nu meemaak; die onzekerheid lijkt mij verschrikkelijk voor U!-
Over de oorlog is het belangrijkste nieuws een groote zeeslag, de grootste van deze oorlog, die woedt van Australië tot de Solomon Eilanden, en waarin de Amerikanen en de Japanners beweren van elkaar slagschepen, aircraft-carriers en vele andere schepen, vernietigd te hebben, de slag woedt al vanaf vorige week Woensdag. (zie bldz. 316).-
Ik hoop nog eenige dagen hier te blijven wachten, je ligt hier veilig en ik krijg “boerennachten”.-
Zaterdag 9 Mei 1942. Vandaag een lekkere rustige dag gehad met mooi kalm weer in 315 deze rustige baai. Vanochtend hebben wij alle 4 booten te water gelaten, de motorboot geprobeerd, en geroeid. Ik heb rustig mijn boekhouding bijgehouden en wat kleeren gerepareerd.
In New York heb ik wat eten gekocht voor Spalding: boter, spek, kaas, chocolade, krenten, rozijnen, zalm en citroenen, allemaal boel die in Engeland schaarsch is, of niet te krijgen. Ook heb ik weer zijden kousen meegenomen meegenomen voor Marie en een bestelling poeder, creme en lippenstift die ze mij gevraagd had, merk “Elizabeth Arden”.- Ook heb ik nog haarspelden gekocht.
[1] Halifax is een drukke convooihaven, en de schepen ankeren in het diepe Bedford Basin, om op convooi te wachten.-
